راهنمای خرید کلارینت

راهنمای خرید کلارینت

کلارینت یک ساز بادی قمیشی چوبی است که از جنس آبنوس و امروزه از جنس فلز می‌باشد، کلارینت‌های حرفه‌ای از جنس چوب سیاه آفریقایی می‌باشند.

از یک لوله‌ی استوانه‌ای و یک زبانه‌ی ساده و انتهای شیپوریست. بر روی سطح لوله‌ی آن کلیدهای بسیاری وجود دارد.

کلارینت انواع مختلفی دارد اما منظور از کلارینت نوع سوپرانوی آن است (این نوع که به قره‌نی معروف است توانایی تولید فاصله‌های موسیقی شرقی را دارد).

کلارینت قره‌نی یک ساز یک زبانه‌ای و شامل یک لوله‌ی استوانه‌ای است که از انتهای تحتانی مخروطی شکل است و در قسمت بالای این ساز دهانی آن قرار دارد (تکیه گاهی مانند منقار که از جنس چوب یا کایوچو یا پلاستیک است که یک طرف آن تقریبا صاف و یک طرفش منحنی است، در سمت صاف آن منقاری( تیغه‌ای نیی بر) به نام زبانه وجود دارد که مجموعه اینها دهانی می‌گویند. )

قسمتهای دیگری نیز در این ساز وجود دارد که همه‌ی آن‌ها را میتوان از هم جدا کرد. کلیدهای روی این ساز از فلوت خیلی بیشتر است و انگشت گذاری روی این ساز سخت‌تر است.

کلارینت شبیه ساکسیفون است و برای کسانی که می‌خواهند بعدا ساکسیفون را بیاموزند گزینه‌ی خوبی است.

این ساز شامل چهار قطعه و یک قمیش و یک بست (ligature) است، بست یک گیره است که قمیش را در اطراف دهانه ثابت نگه می‌دارد.

قمیش حساس‌ترین قسمت کلارینت است و اگر آسیب ببیند یا فرسوده شود باید آن را تعویض کرد، معمولا حتی هنر جویانی که خیلی از قمیش مراقبت میکند بعد یک سال نیاز به تعویض پیدا می‌کند.

همه‌ی قمیش‌ها درجه سختی بین ۱ تا ۵ دارند، برای افراد مبتدی شماره‌های پایین که نرم‌تر هستند مناسب‌تر است اساتید معمولا برای شروع شماره۲ را پیشنهاد می‌کنند و افراد حرفه‌ای که سطح اجرا و ماهیچه‌های لبشان مهارت بهتری دارد از درجات بالاتر و سخت‌تر استفاده می‌کنند.

کلارینت در گروه‌های موسیقی بی‌کلام کوچک و گروه‌های جاز و ارکستر سمفونیک‌ها نقش مهمی دارد، این ساز سبک‌های متفاوتی دارد از یک کلارینت موتزارت  تا کلارینت دیکسیلند، که هر دو سبک کاملا متفاوتی دارند اما صدای زیبایی دارند.

اجزای کلارینت

اجزای کلارینت

اکثر کاورهای کلارینت دارای جای مخصوص هرکدام از قطعات این ساز است، هنگام جدا کردن همه آن‌ها را در جای مخصوص خود بگذارید.

زنگ قطعه پایینی کلارینت است و مثل مگافون کار میکند.

تنه‌ی اصلی کلارینت در دسته‌ی پایینی آن قرار دارد و انتهای چوب پنبه‌ای در یک انتهای آن قرار دارد.‌بخش مهم دیگر بدنه‌ی کلارینت در دسته‌ی بالایی آن قرار دارد و چوب پنبه‌ای روی هر دو انتهای‌بخش دارد.

قطعه دهانی بالاترین‌بخش ساز است که با یک رباط چرمی یا فلزی برای نگه داشتن نی همراه است.

بخش پایین قطعه دهانی را با کلید اکتاو صاف طویل روی ابزار تنظیم کنید.

انواع کلارینت

کلارینت‌های ابتدایی کوچک هستند و برای استفاده از آن برای هنر جویان مبتدی راحت‌تر است.

کلارینت‌های مقدماتی از پلاستیک درست شده‌اند.

کلارینت‌های حرفه‌ای از چوب ساخته شده‌اند.

کلارینت Bb (کلارینت استاندارد)

کلارینت کلارینت EB (E دیز) از کلارینت استاندارد کوچکتر هستند و معمولا به عنوان یک ساز مقدماتی استفاده نمی‌شوند.

کلارینت‌های بزرگتر مانند آلتو و باس که شبیه یک ساکسیفون خمیده هستند، بعضی از مبتدی‌ها به به خوبی می‌توانند با این ساز کار کنند اما اغلب کلارینت Bb برای مبتدی‌ها بهتر است.

 

کلارینت‌های کنتراباس و کنترا آلتو بسیاز بلند هستند و صدای پایینی دارند و نوازنده‌های متوسط یا حرفه‌ای از آن‌ها استفاده می‌کنند، ممکن است یک گروه یا ارکستر از آن‌ها استفاده کند اما استفاده از آن‌ها محدود است.

اما چون همه‌ی این کلارینت‌ها شبیه یکدیگر هستند یک نوازنده حرفه‌ای می‌تواند با هر کدام از اینها اجرا کند.

کلارینت باس

کلارینت باس

ساز بادی چوبی تک زبانه که دارای قمیش یا زبانه ساده است و صدای بم و لوله صافی دارد و به عنوان ساز بم خوان کاربرد زیادی در ارکستر سمفونیک دارد.

نت این ساز را با کلید سل می‌نویسند و جز سازهای انتقالی است و صدای آن یک اکتاو بم‌تر از کلارینت است.

کلارینت باس سی بمل: یک نهم بزرگ بم‌تر از نت نوشته شده صدا می‌دهد.

کلارینت باس لا: یک دهم کوچک‌تر بم‌تر از نت نوشته شده صدا می‌دهد.

کلارینت باس همان وسعت کلارینت Bb را دارد، در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰‌بخش کلارینت باس در پارتیتورها را خصوصا در آلمان با کلید فا می‌نوشتند و صدای همه‌ی نت‌ها یک دوم بزرگ پایین‌تر از آنچه نوشته میشد شنیده میشد، در قرن بیستم فرانسوی‌ها نت نویسی را در کلید سل رایج کردند در حال حاضر نیز از این روش استفاده می‌شود.

 

 

ویژگی‌های کلارینت

این ساز در شکل‌ها و اندازه‌های متفاوتی وجود داشته اما نوازندگان آن چون این ساز سیستم انگشت گذاری یکسانی دارد می‌توانند همه‌ی انواع آن را بنوازند.

در کلارینت‌های مدرن کوک و نوع انتقالی بودنشان، اندازه آن‌ها را مشخص می‌کند.

ویژگی خاصی که در انگشت گذاری تمام کلارینت‌ها وجود دارد این است که بین نت‌های (می) زیر حامل تا (Bb)خط سوم برابر است با انگشت گذاری (سی بکار) به بالا. در کلارینت سی بمل(Bb) زمانی که نت Bb نواخته می‌شود هیچ کلیدی فشار داده نمی‌شود و هیچ سوراخی پوشیده نیست و تمام لوله باز است. اما هنگامی که نت B نواخته می‌شود تمام سوراخ‌ها مانند (می) بم پوشیده و تمام لوله بسته است، بجز سوراخ vent که محل انگشت شست دست چپ است. اجرای سریع این دو نت (BوBb) به دنبال هم برای بسیاری از نوازندگان مشکل است.

این ساز جز سازهای انتقالی است و نت این ساز را با کلید سل می‌نویسند.

کلارینت‌های رایج:

کلارینت دو: انتقالی نیست

کلارینت سی بمل: رایج‌ترین نوع کلارینت (قره‌نی) است و صدای آن یک فاصله‌ی دوم بزرگ، بم‌تر از نت نوشته شده می‌باشد.

کلارینت لا: صدای آن یک فاصله‌ی سوم کوچک، بم‌تر از نت نوشته شده می‌باشد.

کلارینت می‌بمل (کلارینت کوچک): صدای آن یک فاصله‌ی سوم کوچک، زیرتر از نت نوشته شده می‌باشد.

نحوه نواختن و محدوده صوتی کلارینت

بهتر است همیشه موقع نواختن کلارینت بایستید که بتوانید آزادانه نفس بکشید و دستهایتان را کمی راحت و دور از بدن قرار دهید، شست دست راست را زیر تکیه گاهی که در پش کلارینت وجود دارد قرار دهی، شست دست راست سوراخ پشت ساز را به طور کامل می‌پوشاند

نوازنده باید بعضی از کلیدها را با انگشتان خود بپوشاند تا از خزوج هوا جلوگیری کند، برای افراد مبتدی مممکن است هوا از یک کلید خارج شده و باعث صدای جیر جیر در ساز شود.

اگر می‌خواهید نشسته این ساز را بنوازید، کلارینت را باید دور از خود و با زاویه ۴۵ درجه نگه دارید و زنگ از زانوهایتان رد می‌شود، پشتتان را صاف نگه دارید و سرتان بالا باشد و کلارینت را به سمت دهانتان ببرید نه اینکه دهانتان را به سمت کلارینت.

نحوه گرفتن کلارینت

در هنگام تنفس همانگونه که موقعیت کلارینت را داخل دهان حفظ می‌کنید از کناره لب‌ها هوا را به داخل هدایت کنید.

قبل از نواختن نی آن را با آب یا بزاق دهانتان مرطوب کنید اگر خشک باشد صدای جیرجیر می‌دهد.

فکتان را صاف نگه دارید،  دندان‌های بالایی باید محکم روی بالای قطعه دهانی مخالف سمت نی قرار گیرد.

اگر فقط شیپور را در دهان بگذارید و فوت کنید یک نت سخت ایجاد میکند.با تمرین و آموزش نحوه در دهان گرفتن ساز را می‌آموزید.

نحوه دهان گرفتن کلارینت

وقتی قرار است نوازنده کلارینت Bb و یا A‌بخش دیگری که برای کلارینت Eb است را بنوازد نیاز به فرصت کافی برای تعویض و تنظیم ساز دارد.

نواختن کلارینت کوچک از سایر خانواده‌ی کلارینت‌ها دشوارتر است و هنگام اجرا بهتر است توازنده فرصت‌های بیشتری برای استراحت داشته باشد.

ساختار ساز کلارینت برای نواختن نت‌های بالا طراحی شده و مطمئن‌ترین نت در منطقه‌ی بالا ۶ Gاست، البته نواختن B بالا نیز ممکن است.

برای نواختن منطقه صوتی پایین از کلارینت Bb و A استفاده کرد، کلارینت کوچک برای این محدوده ضعیف است.

کلارینت Eb برای نواختن سولو در منطقه‌ی بالا خیلی مناسب است و این ساز به خوبی با سایر کلارینت‌ها و فلوت و ویولن و حتی ترومپت ترکیب می‌شود.

 

نکات خرید کلارینت

  • اگر قصد خرید یک کلارینت دست دوم را دارید حتما از یک فرد حرفه‌ای کمک بگیرید تا ساز را تست کند، سازهای قدیمی یا کلارینت‌هایی که به خوبی از آن‌ها نگهداری نکرده‌اند شاید از تنظیم خارج شده باشند و یا نیاز به تعمیر داشته باشند، پد زیر بعضی از کلیدها خیلی حساس هستند و ممکن است نیاز به تعویض داشته باشند که هزینه زیادی دارد.
  • قبل از خرید باید بدانید چه نوع کلارینتی می‌خواهید، کلارینت‌ها در همه‌ی صداها شبیه هم نیستند.
  • جنس ساز بستگی به شما دارد که به دنبال چه صدایی هستید و اینکه چگونه با این ساز کار می‌کنید از جنس‌های پلاستیک و چوب و رزین (گرین لاین) می‌توانید انتخاب کنید.
  • برای خرید کلارینت می‌توانید قطعات جداگانه سفارشی خریداری کنید تا صدای آن م عملکرد آن را بهبود ببخشید.
  • اگر مبتدی هستید قمیش با درجه سختی پایین‌تر و نرم‌تر را انتخاب کنید (سختی قمیش بین ۱ تا ۵ است)
  • برای خرید قمیش علاوه بر سختی آن به نی آن اهمیت دهید، قمیش با بیشترین ارتعاش و بیشترین دوام دارای یک عالی است.
  • کلارینت با دهانه‌ای که نوک آن تنگ است قمیش سخت‌تر نیاز دارد چون قمیش نرم به راحتی به آن نزدیک می‌شود و دهانه‌ای که خیلی باز باشد معمولا حرفه ای‌ها از آن استفاده می‌کنند به قمیش نرم‌تر نیاز دارد.
  • هرچه ضخامت فضای خالی قمیش بیشتر باشد، بستن قمیش با فشار لب سخت‌تر می‌شود، قمیش از نظر فضای خالی در سه اندازه ساخته می‌شود: ضخامت سنتی، ضخیم و خیلی ضخیم.

نگهداری از کلارینت

هنگامی که یک کلارینت نو میخرید نباید شب و روز با آن تمرین کنید و ابتدا باید آن را تعمیر کنید تا به طور مناسبی جا بیوفتد برای این کار هر سه یا چهار باری که کلارینت را سرهم میکنید از کمی گریس چوب پنبه برای چوب پنبه‌ها استفاده کنید.

بیشتر کلارینت‌ها به دوره‌ی جا افتادن نیاز دارند خصوصا اگر کلارینتی که خریدید از چوب ساخته شده دو هفته‌ی اول روزی ۴۵ دقیقه بیشتر آن را ننوازید تا جا بیوفتد. کلارینت‌های رزینی کامپوزیتی به جا افتادن نیاز ندارند و جداره داخلی، ابعاد اولیه خود را در طول عمر کلارینت حفظ می‌کند.

بعد از دوره جا افتادن ساز می‌توانید هر چقدر که می‌خواهید با سازتان بنوازید اما تعمیر و گاهی روغن کاری کلیدها و تمیز کردن پد کلیدها دقت کنید.

کلیدهای کلارینت از فلز ساخته شده‌اند و ممکن است زنگ بزنند بنابراین هفته‌ای یک بار یک قطره‌ی کوچک از روغن کلیدساز به مفصل نزدیک هر پیچ بزنید. اگر از روغن زیاد استفاده کنید، روغن به پدها برخورد کرده و آن‌ها را خراب میکند.

برای تمیز کردن پد‌هایی که چسبناک شده‌اند یک کاغذ سیگار مرطوب زیر آن قرار دهید و پد را به کاغذ نزدیک کنید و آرام کاغذ را از زیر پد بکشید.

 تاریخچه‌ی کلارینت

اولین بار یک سازنده‌ی آلمانی (کریستف دنر) حدود سال ۱۶۹۴ با اقتباس از ساز سورنا، کلارینت را ساخت و در طول ۲۰ سال فرم خاص خود را پیدا کرد.

بین سالهای ۱۸۴۰ تا ۱۸۵۰ سیستم مکانیک سازها که توسط تئوبالد بوهم روی فلوت کار گذاشته شده بود به کلارینت (قره‌نی) هم انتقال یافت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

error: Alert: Content is protected !!
سلام! برای چت در WhatsApp بر روی هر کدام از اکانت های پشتیبانان ما که میخواهید کلیک کنید.
WeCreativez WhatsApp Support
مدیریت سایت
مدیریت سایت
در دسترس
WeCreativez WhatsApp Support
کارشناس فروش
کارشناس فروش
در دسترس