اینستاگرم واتس‌اپ تلگرام آپارات
مقایسه انواع سازدهنی

مقایسه انواع ساز دهنی

اگر به ساز دهنی علاقه دارید و قصد خرید آن را دارید بهتر است تفاوت انواع ساز دهنی را بدانید.

ساز دهنی یا هارمونیکا ساز بادی جذاب و خوش صدایی است و از سازهای غربی محسوب می‌شود که بخاطر وزن سبک آن می‌توان این ساز را باخود همه جا حمل کرد و در هرکجا که می‌خواهید از آن استفاده کنید.

با دمیدن یا مکش هوا در سوراخ‌های این ساز وقتی زبانه‌ی آزاد که یک سر آن به ساز وصل است و یک سر آن آزاد است و از جنس فلز است را با استفاده از جریان هوا به ارتعاش درمی‌آورند باعث تولید صدا در آن می‌شوند.

انواع ساز دهنی:

  1. کروماتیک
  2. دیاتونیک
  3. ترمولو
  4. اکتاو
  5. ارکسترا

ساز دهنی کروماتیک:

ساز دهنی کروماتیک که گران‌ترین و کامل‌ترین ساز دهنی از نظر تعداد نت است اولین بار سال ۱۹۱۸ تولید شد.

هر نوع ساز دهنی قابلیت اجرایی خاصی دارد که معمولا مختص همان سازدهنی است.

این ساز دهنی همه‌ی نت‌های گام کروماتیک ( پرده و نیم پرده) را اجرا می‌کند و دارای یک کلیددر انتهایش  است که با فشار دادن آن هم در حالت مکش هم در حالت دمش در هر سوراخ نت مربوط به آن نیم پرده بالاتر اجرا می‌شود.

نوازندگی با این ساز سخت‌تر از نوع دیاتونیک آن است.

مهمترین ویژگی این ساز داشتن اسلاید ( تیغه‌ی فلزی و درازی که در پشت ساز دهنی قرار می‌گیرد و تقریبا اندازه‌ی طول بدنه‌ی ساز دهنی است) است که یک طرف این تیغه شستی نامیده شده و در سمت راست ساز دهنی، نزدیک به اکتاو بالاتر قرار دارد و حالت گرد و برجسته دارد.

ساز دهنی کروماتیک

 

سازدهنی دیاتونیک:

دیاتونیک یا هارپ اولین نوع ساز دهنی بود که ساخته شد. از متداول‌ترین سازدهنی‌هاست. این ساز بر پایه‌ی گام دیاتونیک کوک می‌شود .

این سازدهنی دارای یک ردیف سوراخ است که با دمش و مکش با صدا درمی‌آیند.

رایج‌ترین نوع این سازدهنی مدل ۱۰ سوراخه‌ی آن است و بر خلاف ساز دهنی کروماتیک کلیدی در کنار ساز دهنی برای اجرای نیم پرده وجود ندارد و باید از تکنیک‌های لب و حنجره و زبان استفاده کرد.

این ساز دهنی گزینه‌ی مناسبی برای افراد مبتدی است و معمولا در آموزشگاه‌ها به هنرمندان مدل ۱۰ سوراخه‌ی دیاتونیک را پیشنهاد می‌دهند.

سبک‌های موسیقی فولک، کانتری و وسترن و موسیقی بلوز استفاده می ‌شوند.

ساز دهنی دیاتونیک

 

ساز دهنی ترمولو:

ساز دهنی ترمولو ساده ترین و ابتدایی‌ترین نوع ساز دهنی است و معمولا دارای ۲۴ سوراخ است که به صورت ۲۴ قسمت عمودی است که هر کدام توسط یک تیغه‌ی فلزی به ۲ کانال بالا و پایین تقسیم می‌شود و بر پایه‌ی گام دیاتونیک کوک می‌شود.

که سوراخ‌های فرد با دمیدن و سوراخ‌های زوج با مکش تولید صدا می‌کنند.

وقتی در یک کانال می‌دمیم مثل این است که دو ساز دهنی به صورت مشترک یک نت را اجرا کنند زیرا هنگام دمیدن هر کانال ردیف بالا و پایین یک نت یکسان را اجرا می‌کنند و صدای تقریبا یکسانی دارند با این تفاوت که زبانه‌ی بالایی نت‌ها را فرکانس بالاتری اجرا می‌کند.

مثلا اگر زبانه بالا نتی با فرکانس ۴۴۶ هرتز مرتعش کند زبانه‌ی پایین همین نت را با فرکانس ۴۴۳ هرتز مرتعش می‌کند.

این ساز دهنی وسعت صوتی حدود ۳ اکتاو دارد و ۲۴ نت را اجرا می‌کند و صدای شاد و نیرومند و بلندی دارد و هرچه فرکانس دو زبانه با اختلاف بیشتری از هم کوک شوند صدای بلندتر و واضح‌تر و افکت بیشتری دارد مثل ترمولوهای غربی یا همان ترمولوی خیس اما ترمولوهای آسیایی اختلاف فرکانس کمتری دارند و به آن‌ها ترمولوی خشک می‌گویند و صدای آن‌ها وضوح کمتری دارد.

ترمولو در زبان ایتالیایی به معنی لرزاندن است و به این خاطر به این ساز ترمولو می‌گویند که این ساز دهنی صدای مواجی دارد بخاطر تفاوت جزئی در جنس تیغه‌های عمودی که باعث اختلاف جزئی در صدای زیر و بم هر نت می‌شود.

این ساز دهنی برای نواختن سبک folk بسیار مناسب است زیرا در هر اکتاو نت‌های مربوط به گام ماژور دیاتونیک را اجرا می‌کند.

ساز دهنی ترمولو

مقایسه ساز دهنی کروماتیک و دیاتونیک

از نظر ساختار:

از نظر ساختار خیلی به هم شباهت دارند ولی هرکدام از آن‌ها برای نوازندگی بخش خاصی مناسب هستند و طریقه نوازندگی هردو یکسان است.

نت‌ها:

ساز دیاتونیک نت مشخصی در گام مشخصی را اجرا می‌کنند

ساز کروماتیک قابلیت اجرای گام‌های مختلف را دارد چون این ساز دهنی تمامی فواصل نیم پرده را دارد و علاوه بر نت‌های دیاتونیک نت‌های نیم پرده بالاتر را می‌تواند اجرا کند و کامل‌تر است.

از نظر ظاهر:

تنها تفاوت ظاهری این سازها داشتن کلید در کنار ساز کروماتیک است که به وسیله‌ی آن نت‌های نیم پرده بالاتر را اجرا می‌کند.

اجرا:

نوازندگی این دو ساز  تقریبا یکسان است و تفاوت آن‌ها در این است که سازهای دیاتونیک از تکنیک تانگ بلاک بیشتر استفاده می‌کنند که در روش نگه داشتن نت‌ها با زبان و لب تفاوت دارند.

افکت صدایی این دو ساز باهم متفاوت است و در نوازندگی هرکدام تکنیک‌های منحصر به فردی دارند.

سبک نوازندگی:

ساز دهنی دیاتونیک برای سبک‌های بلوز، کانتری و مشابه این‌ها کاربرد دارد.

ساز دهنی کروماتیک برای سبک پاپ و جز مناسب بیشتر استفاده می‌شود اما سبک‌های دیگر را نیز می‌توان با آن نواخت.

مقایسه سازدهنی دیاتونیک و ترمولو

  • دو زبانه در ترمولو تقریبا یکسان هستند( برخلاف سازدهنی دیاتونیک) و فقط زبانه‌ی بالایی فرکانس بالاتر و صدای زیرتری دارد.
  • در ساز دهنی ترمولو یک سوراخ مخصوص مکش و یک سوراخ مخصوص دمش است برای تولید صدا، در واقع هرسوراخ از ۲ قسمت بالا و پایین تشکیل شده و در قسمت بالایی جریان هوا از روی زبانه عبور کرده و در قسمت پایینی جریان هوا از زیر زبانه عبور می‌کند

اما در ساز دهنی دیاتونیک در هر سوراخ هم با مکش هم با دمش صدا تولید می‌شود.

  • سازدهنی دیاتونیک در گام D و C صدای نسبتا زیری دارد و در گام G صدای بمی دارد.

ساز دهنی ترمولو در گام C و  D صدای بمی دارد و در گام G صدای زیری دارد.

  • چون هر سوراخ سازدهنی دیاتونیک معادل ۴ سوراخ کوچک از سازدهنی ترمولو است نواختن ساز دهنی ترمولو نفس بیشتری احتیاج دارد.

برای مثال نت C و D در یک ساز دهنی ترمولو از ۴ سوراخ کوچک تشکیل شده اما این دو نت در سازدهنی دیاتونیک در یک سوراخ هستند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *